0
شما محصولی در سبد خرید ندارید.
بستن

7 دلیلی که چرا باید از دی جی کردن با واینیل دست بکشید

7 دلیلی که چرا باید از دی جی کردن با واینیل دست بکشید

 

من مدت ها است که یک دی جی واینیل هستم. اولین دکی که خریدم در سال 2001 بود، درست زمانی که دی جی کردن با واینیل هنوزم تنها راه واقعی مطرح شده برای دی جی کردن بود. و بعدا کمپانی پایونیر دک های CDJ-1000 خودش را که شبیه سازی از واینیل بود در همان سال منتشر کرد که آنجا آغاز انقلاب عصر دیجیتالی در دی جی بود. من بیت مچ کردن، میکس و همه ی انواع تریک ها و ترفند ها را بر روی ترن تیبل هایم یاد گرفتم، و آنها سال های زیادی را در کنار من کار کردند.

این روز ها، دک های ترن تیبل من اکثرا رویشان گرد و غبار نشسته است، به غیر از زمانی که من نیاز به تیدیل یک صفحه ی قدیمی آنالوگ به فرمت دیجیتال دارم، که از آنها استفاده  می کنم. و اغلب اوقات با کنترولر Serato زمانم را می گذرانم. و در اینجا دلایلم را برای کنار گذاشتن این درگیری با واینیل برای شما بیان می کنم.

-واینیل پر خرج است

این یک حقیقت محض است. قیمت گذاری رکورد (صفحه) به طور کلی از قیمت گذاری انتقلاب iTunes جدا است و چیزی نا متعادل است. چون قیمت ترک های یک آلبوم در iTunes 0.99 دلار است در صورتیکه قیمت همان ترک بر روی واینیل 10 دلار است و به فرض مثال اگر شما این ترک واینیل را به این قیمت خریداری کنید، چیز خیلی جالبی دریافت نمی کنید. داخل آن صفحه یک ترک بعلاوه ی چندتا رمیکس از همان ترک می باشد که ممکن است حتی شما آنها را دوست نداشته باشید.

-صفحه ها زود خراب می شوند

پلی بک کردن یک رکورد واینیل اساسا یک فرایند مکانیکی است، چون شما باید در آن سوزن ترن تیبل را به صورت دقیق بر روی شیار های واینیل و سر ترک قرار دهید. خب این کار به مرور زمان هم کیفیت صدای واینیل را ضعیف می کند و هم به سوزن آسیب می رساند. و ترفند هایی مانند  backspin به واینیل ها آسیب می رساند.

-تهیه ی موسیقی زمان بر می شود

تا زمانی که شما در یک شهر بزرگ و در نزدیکی فروشگاه های موسیقی زندگی کنید ممکن است بتوانید صفحه های واینیل را تهیه کنید، اما به غیر از آن تنها راه باقی ماند برای انجام این کار پست می باشد، که زمان بر است و شامل هزینه های اضافی نیز می باشد. بنابراین تا زمانی که این واینیل به دست شما برسد دوستان و رقیب های دی جی دیجیتالی شما آن را تهیه کرده و هفته ها از شما جلو تر هستند.

-صفحات سنگین هستند

این را اصلا دست کم نگیرید. شما برای اجرای یک ست دو ساعته نیاز به 50 الی 60 واینیل دارید و این صفحات پلاستیکی وزن بسیار زیادی دارند. و این یکی از اصلی ترین دلایل منتقل شدن من از آنالوگ به دیجیتال بود.

-شما نمی توانید نقاط Cue خود را ذخیره کنید

تنها راه Cue گرفتن از یک واینیل این است که به صورت دستی واینیل را به عقب و نقطه ی مورد نیاز خود برگردانید و سپس دیسک را متوقف کنید. شما نمی توانید این نقاط را ذخیره کنید یا در بین چند نقطه پرش کنید. تعیین این نقاط یک پروسه ی مکانیکی و همیشگی است و برای هر صفحه ی جدید باید این کار تکرار شود که کاری بی ارزش است.

-در آن Sync وجود ندارد

من مدت ها است که با حرفه ی دی جی زندگی کرده ام و در آن به دنبال اثبات هر چیزی هستم. با اینکه می توانم با گوش هایم به صورت دستی براحتی بیت مچ کنم، باز می گویم که Sync مفید است، به ویژه زمانی که موسیقی را با یک درامر لایو ترکیب می کنم و کلید Sync به من اجازه می دهد که انتقال های طولانی را باخیال راحت انجام دهم و به جای بیت مچ کردن به کارهای مهم تری بپردازم.

-شما باید در هر مرتبه Gain را تنظیم کنید

بر خلاف نرم افزار های دیجیتالی مدرن، هیچ راهی برای پیوست دادن سطح Gain رکورد های واینیل وجود ندارد و شما باید هر مرتبه که یک دیسک جدید را بر روی ترن تیبل می گذارید Gain روی میکسز خود را تنظیم کنید. تنظیم کردن Gain اصلا کار سختی نیست اما من ترجیح می دهم زمانی که برای این کار لازم است را صرف کار های خلاقانه ی دیگری کنم.

منبع: دی جی سنتر، هرگونه کپی برداری پیگرد قانونی دارد.

 

نظر خود را ارسال کنید